Interfejsy dla urządzeń medycznych

Wyzwanie i Kontekst Technologiczny
Projektowane urządzenie zostało zintegrowane z unitem dentystycznym, co oznacza, że staje się stałym elementem środowiska zabiegowego, w którym kluczowa jest szybkość reakcji i bezbłędność. Stomatolog rzadko patrzy na ekran na wprost i operuje w lateksowych rękawiczkach ochronnych. Interfejs musiał gwarantować bezbłędną reakcję na dotyk w rękawiczkach oraz doskonałą czytelność parametrów pod dużym kątem. 

Rozwiązanie
Wprowadziłem rygorystyczną ergonomię ekranu. Wszystkie przyciski sterujące zostały maksymalnie powiększone, umożliwiając precyzyjną obsługę w rękawiczkach. Widok aktywnego zabiegu został pozbawiony dystraktorów i oparty o gigantyczny, kontrastowy timer, który lekarz może kontrolować kątem oka podczas pracy w ustach pacjenta. 

Research & Insights
Aby zrozumieć dynamikę sali operacyjnej, przeprowadziłem wywiady z chirurgami-konsultantami oraz przeanalizowałem filmy instruktarzowe. Kluczowy wniosek: w trakcie zabiegu chirurg nie patrzy na ekran dotykowy. Do sterowania urządzeniem używa pedału nożnego, a informacji zwrotnej o pracy lasera szuka w sygnałach dźwiękowych (akustyce). Natomiast interfejs ekranowy jest istotny na etapie konfiguracji urządzenia przed zabiegiem.

Rozwiązanie
Tradycyjne interfejsy operują na nieprecyzyjnych i skomplikowanych labelach tekstowych (np. „Szerokość paczki impulsów”, „Przerwa międzyseryjna”, "długość impulsu"...) Wymaga to od lekarza czytania technicznego żargonu inżynieryjnego i analizowania suchych danych liczbowych, co spowalnia konfigurację sprzętu. Zaproponowałem graficzne przedstawienie trybów pracy w postaci interaktywnego wykresu fali impulsów. Uwzględniając specyfikę pracy, interfejs w czasie trwania zabiegu (tryb WORK) prezentuje niezbędne minimum danych.